Maak kennis met Lidy

• 75 jaar (vrouw)
• Getrouwd met Henk (79), die parkinson heeft en nu een rolstoel gebruikt
• Houdt van breien, lezen en geniet van vertrouwde ritmes in huis
• We doen het op onze manier, in ons eigen tempo

Lidy en haar man Henk waren jarenlang actief in de buurt. Ze deden vrijwilligerswerk, waren betrokken bij het dorpshuis en maakten graag dagtochtjes samen. Henk kreeg zes jaar geleden parkinson en drie jaar geleden een TIA. Sindsdien is hij rolstoelafhankelijk en vraagt hij meer zorg. Toch kijkt Lidy vooral naar wat wél lukt. “We genieten van de rust, een goed boek en kleine routines die structuur geven.”

Steeds een stapje meer

“Het gaat stap voor stap,” vertelt Lidy. “In het begin had Henk alleen wat moeite met lopen. Toen kwam de rollator, later werd het de rolstoel. En inmiddels help ik hem met douchen, aankleden en uit bed komen. Je groeit er vanzelf in. Eerst help je even ergens bij, en voor je het weet hoort het bij je ochtendritueel.”

Ze laat hem liever niet alleen. “Dat voelt niet prettig. Maar ik ben graag thuis. Ik lees, brei, en er komen regelmatig mensen over de vloer. We hebben ons eigen ritme gevonden, rustig en vertrouwd. En we maken er samen iets van, elke dag opnieuw.”

Benieuwd hoe mantelzorg je relatie kan veranderen? Lees dan verder over zorgen voor een partner.

Ondersteuning maakt verschil

Lidy krijgt meerdere keren per dag hulp van de thuiszorg. “Dat is echt ontzettend waardevol. Er zijn dingen die ik zelf nog kan, maar er is ook een grens.” Ze is dankbaar voor de hulp én de uitleg die ze kreeg. “Een wijkverpleegkundige liet me zien hoe ik een glijzeil kon gebruiken. Dat heeft het voor mij een stuk lichter gemaakt.”

Ook de gespecialiseerde fysiotherapeut hielp hen beiden verder. “Niet alleen met oefeningen voor Henk, maar ook met adviezen voor mij. Hoe ik mijn rug kan sparen, hoe ik veilig kan tillen. Daar heb ik veel aan gehad.”

Veel van de dingen die ze vroeger samen deden, zijn niet meer haalbaar. Maar dat betekent niet dat het leven stilstaat. “Vroeger snoeiden we samen de heg. Nu doet mijn zoon dat. En ik zorg voor de bloemen en de administratie.”

Wat Lidy helpt, is haar vaste ritme. “Elke dag begint met koffie en de krant, daarna pak ik mijn breiwerk of lees ik een hoofdstuk in een boek. Dat zijn mijn rustmomenten.” Ze hecht aan kleine routines, die structuur geven aan haar dagen. “Die vertrouwde dingen, dat maakt mijn dag prettig en overzichtelijk.”

En als het weer het toelaat, maken ze samen een rondje buiten met de rolstoel. “Dan voel je even dat je nog steeds samen onderweg bent. Het hoeft niet ver te zijn, gewoon even frisse lucht en samen iets doen.”

Een goed moment om steun te vragen is nu

Lidy zorgt met toewijding voor haar man, maar weet dat goede zorg begint met een goed gesprek. Sta jij ook voor de uitdaging om samen met je naaste de juiste zorg te vinden? De gesprekshulp helpt je om overzicht te krijgen in wat voor je naaste belangrijk is. Zo kun je het gesprek met de arts goed voorbereiden en samen werken aan passende ondersteuning.

Maak ook kennis met…

Kees 68 jaar (man)

Het helpt om niet te vergelijken, iedereen met parkinson heeft zijn eigen verhaal.

Kom meer te weten over Kees

Farid 72 jaar (man)

Het helpt als je open blijft, ook als iets niet meteen goed voelt bij een arts.

Kom meer te weten over Farid

Hanneke 68 jaar (vrouw)

Het zit vaak in de kleine dingen: een goed gesprek, een kopje koffie, iets voor mezelf kopen.

Kom meer te weten over Hanneke