Maak kennis met Elise

• 74 jaar (vrouw)
• Getrouwd met Leo (79 jaar), die al 10 jaar parkinson heeft
• Neemt de tijd voor zichzelf om op te laden
• Ik doe dit met heel mijn hart, maar het is zoeken naar balans.

Elise (74) en Leo zijn al bijna 50 jaar getrouwd. Hun leven was gevuld met fietstochten en gesprekken tot diep in de nacht. Nu vraagt het dagelijks leven meer aanpassing, maar Elise blijft met liefde en veerkracht zorgen voor Leo. “Je past je aan, omdat je van iemand houdt,” zegt ze.

Een nieuwe rol als partner en ondersteuner

Tien jaar geleden kreeg Leo de diagnose parkinson, vlak na zijn pensioen. Elise herinnert zich nog goed hoe plotseling alles veranderde. “Van de ene op de andere dag was hij zichzelf niet meer. Hij was moe, afwezig en had nergens zin in. Toen heb ik aan de bel getrokken bij de huisarts.”

Inmiddels neemt Elise het grootste deel van de zorg voor Leo op zich. Hij vindt het lastig om hulp van anderen te accepteren en vertrouwt vooral op haar. “Hij vraagt me alles, zelfs of hij naar het toilet mag. Ik begrijp dat dit door de ziekte komt, maar soms is het best intens. Hij begint zelden zelf een gesprek of vertelt iets uit zichzelf.”

Toch blijft Elise betrokken, liefdevol en toegewijd. “Ik doe dit met heel mijn hart. Maar het is zoeken naar balans. Gelukkig nemen de kinderen hem één avond per maand mee, dan heb ik even tijd voor mezelf. Ik ga dan naar de kapper of laat mijn nagels doen. Dat lijkt misschien klein, maar het helpt me enorm.”

De relatie verandert, maar de verbondenheid blijft

De relatie tussen Elise en Leo is veranderd sinds de ziekte van Parkinson hun leven binnenkwam. De manier waarop ze contact met elkaar hebben is anders geworden. “We hadden altijd veel gesprekken en lichamelijk contact, dat is nu minder vanzelfsprekend. Maar de band is er nog steeds, alleen in een andere vorm.”

Elise pakt er soms bewust de fotoboeken bij. “Dan zie ik weer wie hij was en wat we samen hebben opgebouwd. Dat helpt me herinneren hoeveel liefde er is en eigenlijk nog steeds is, al uit zich dat nu anders.”

Ze zoekt bewust naar momenten van verbinding. Een glimlach, een blik, een vertrouwde beweging. “Juist in die kleine dingen zit nog zoveel waarde.”

Wil je weten welke ondersteuning er beschikbaar is? Lees meer over (financiële) ondersteuning voor mantelzorgers.

Tijd en aandacht voor jezelf maakt het verschil

Elise is dankbaar voor de kleine momenten waarop ze weer even zichzelf kan zijn. Een middagje voor zichzelf, een gesprek, een wandeling. “Het geeft me ruimte in mijn hoofd. Want zorgen kost veel energie, ook als je het met liefde doet.”

Haar boodschap aan anderen in een soortgelijke situatie: “Blijf praten, met je kinderen, met een huisarts, met een vriendin. Want je kunt pas goed voor een ander zorgen als je ook voor jezelf zorgt.”

Hoe blijf jij in balans als mantelzorger? Lees de 13 tips om voor jezelf te zorgen.

Een goed moment om tijd voor jezelf te maken is nu

Elise zorgt met liefde voor haar man en blijft betrokken bij zijn behandeling. Wil jij ook samen helder krijgen wat er nodig is? De gesprekshulp helpt om de wensen en zorgen van de persoon met parkinson in kaart te brengen. Zo ga je goed voorbereid in gesprek met de arts en werk je samen aan de best passende zorg.

Maak ook kennis met…

Marlies 60 jaar (vrouw)

Tijd voor mezelf is geen luxe, het is noodzaak.

Kom meer te weten over Marlies

Evelien 50 jaar (vrouw)

We leerden elkaar op een andere manier kennen.

Kom meer te weten over Evelien

Hanneke 68 jaar (vrouw)

Even iets voor mezelf doen helpt me om het thuis beter vol te houden.

Kom meer te weten over Hanneke